|
برای این كه دچار ضعف ایمان نشویم، چه باید بكنیم؟
حضرت آیت الله خوشوقت (حفظه الله):
ضعف ایمان معلول گناه كردن و عدم پایبندی عملی به اسلام است. كسی كه از آزادی خود سوء استفاده میكند و مرتكب گناه میشود، خود را در وضعیت خطرناك قرار میدهد و دچار ضعف ایمان میشود. هر یك گناهی كه انجام شود، ایمان را پایین میآورد، اما هر مراعات قانون اسلام، ایمان را بالا میبرد. برای اینكه ایمان مردم بالا برود، ابتدا باید احكام اسلام را در جامعه پیاده كرد، آن وقت كارها درست میشود. تا زمانی كه احكام اسلامی در جامعه پیاده نشود و ایمان مردم ضعیف بماند، رشوه میگیرند یا نماز نمیخوانند یا هر كار بدی را ممكن است مرتكب شوند. در این صورت اخلاق جامعه هیچوقت اصلاح نمیشود. ركن اخلاق، ایمان در مرحلهی بالا است. راه رسیدن به این ایمان هم این است كه جلوی گناه گرفته شود و مردم گناه نكنند. گناه ضد ایمان است. اگر ایمان در افراد وجود نداشته باشد، وقتی كه در معرض دید پلیس نباشند، تخلف میكنند. ایمان پلیس باطنی است. افراد باایمان در خانهی خودشان هم تخلف نمیكنند.
باید ابتدا از گروههای بالا و از خواص شروع كرد، زیرا جهت حركت جامعه دست آنها است. مردم تشنهی پیاده شدن احكام اسلامی هستند، مسئولی كه چنین دغدغهای دارد و تشنهی خدمت به مردم است، هرگز از كار خود نمیزند و نمیگذارد كه كار مردم بر زمین بماند.
حالا ایمان چگونه درست میشود؟ با ادامهی تقوا. تنها راه افزایش ایمان، عمل به قانون الهی است. اگر واجبات را انجام دهیم و محرمات را انجام ندهیم، همین كار ایمان ما را بالا میبرد. اگر تقوا نداشتیم، ایمانمان پایین میآید. بهتدریج وقتی هم كه آن ایمان مرحلهی اول، كه هر عقلی میپذیرد كه خدا هست از بین رفت، كمكم آدم به كفر گرایش پیدا میكند و بعد به سرحد كفر میرسد. خاصیت گناه این است كه ایمان را پایین میآورد، ایمان كه كم شد، انسان به سمت دنیا و گناه سوق پیدا میكند و بعد مرتكب گناهان بزرگ میشود. كسی میتواند از این مشكل در امان بماند كه اهل تقوا و دوری از گناه باشد.
شما وقتی به صحیفهی سجادیه نگاه میكنید، میبینید كه تمام این مسائل و تمام نقاط ضعف انسان در آن مطرح شده و برای آن راهكار ارائه شده است. صحیفهی سجادیه همهی این خلأها را پر میكند. تقوا، ترك گناه، ایمان و اخلاق در آن مطرح است. ایمان و تقوا همواره در كنار اخلاق در این كتاب مطرح شده. شما میبینید كه امام سجاد علیهالسلام در فرازهای اول دعای مكارمالاخلاق، تكامل ایمان را از خداوند مسئلت میكنند.۱
ضعف ایمان باعث میشود كه انسان خمس و زكات ندهد و از جهاد فرار كند. اگر ایمان كامل شد، دیگر انسان مرتكب این گناهان نمیشود. این كتاب شریف، ایمان را جزئی از اخلاق حساب میكند، راجع به تقوا صحبت میكند، تقوا را هم جزئی از اخلاق حساب میكند.۲ بنابراین نمیتوان اخلاق را از ایمان و تقوا جدا كرد. اگر همهی افراد جامعه ایمان خود را بالا ببرند، جامعه اصلاح میشود، اما اگر بعضیها ایمان داشته باشند و بعضیها نه، آن وقت دیگر همهشان خوب نیستند و ممكن است این بعضیهای خوب از آن بعضیهای بد اثر بپذیرند. این مسئله امری طبیعی است، چون نفس اماره میخواهد انسان را به سمت گناه سوق بدهد.
پینوشتها:
۱/ صحیفهی سجادیه؛ دعای بیستم (مكارمالاخلاق): اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ بَلّغْ بِإِيمَانِی أَكْمَلَ الْإِيمَانِ / بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست و ایمانم را به درجهی كاملترین ایمان رسان.
۲/ صحیفهی سجادیه؛ دعای بیستم (مكارمالاخلاق): اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ حَلِّنِی بِحِلْیَةِ الصَّالِحِینَ وَ أَلْبِسْنِی زِینَةَ الْمُتَّقِینَ فِی بَسْطِ الْعَدْلِ وَ كَظْمِ الغَیْظِ وَ إِطْفَاءِ النَّائِرَةِ وَ ضَمِّ أَهْلِ الْفُرْقَةِ و إِصْلَاحِ ذَاتِ الْبَیْنِ وَ إِفْشَاءِ الْعَارِفَةِ وَ سَتْرِ الْعَائِبَةِ وَ لِینِ الْعَرِیكَةِ وَ خَفْضِ الْجَنَاحِ وَ حُسْنِ السِّیرَةِ وَ سُكُونِ الرِّیحِ وَ طِیبِ الْمخَالَقَةِ وَ السَّبْقِ إِلَى الْفَضِیلَةِ وَ إِیثَارِ التَّفَضُّلِ وَ تَرْكِ التَّعْیِیرِ وَ الْإِفْضَالِ عَلَى غَیْرِ الْمُسْتَحِقِّ وَ الْقَوْلِ بِالْحَقِّ وَ إِنْ عَزَّ وَ اسْتِقْلَالِ الْخَیْرِ وَ إِنْ كَثُرَ مِنْ قَوْلِی وَ فِعْلِی وَ اسْتِكْثَارِ الشَّرِّ وَ إِنْ قَلَّ مِنْ قَوْلِی وَ فِعْلِی وَ أَكْمِلْ ذلك لِی بِدَوَامِ الطَّاعَةِ وَ لُزُومِ الْجَمَاعَةِ وَ رَفْضِ أَهْلِ الْبِدَعِ وَ مُسْتَعْمِلِ الرَّاْیِ الْمُخْتَرَعِ / بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست و مرا به زیور شایستگان بیارای و زینت اهل تقوا را در این امور بر من بپوشان؛ در گستردن سفرهی عدل، و فروخوردن خشم و خاموش كردن آتش فتنه و جمع كردن پراكندگان و اصلاح بین مردم و آشكار نمودن كارهای خوب و پوشاندن عیوب و نرم خویی و فروتنی و خوش رفتاری و وقار و حسن معاشرت و سبقتجویی به فضیلت و اختیار كردن تفضل بر دیگران و چشمپوشی از سرزنش دیگران و بخشش رایگان به غیر مستحق و گفتن سخن حق؛ هر چند سنگین و گران باشد و ناچیز دانستن نیكی را در گفتار و رفتارم؛ هرچند زیاد باشد و بسیار شمردن شرّ را در گفتار و رفتارم هرچند اندك باشد و همهی این خصلتها را به وسیلهی تداوم اطاعت و همراهی با جماعت مسلمین و فروگذاشتن اهل بدعت و عملكنندهی به رأی ساختگی در دین كامل ساز.
منبع:http://farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=18531
|
